Over Herman


Ik ben Herman, man van Rianne en vader van Minke (2010), Timo (2016) en Julie (2019). Als jongste van 4 werd ik geboren in het mooie Zeeland, om op mijn vierde te verhuizen naar Zuidhorn, een dorp in Groningen. Mijn vader was dominee en dus namen geloof, kerk en God een centrale plek in, in ons gezin. Tegelijk werd ik als jong kind binnen dit gezin seksueel misbruikt. In deze complexe omgeving leerde ik aan de ene kant God nodig te hebben. Aan de andere kant leerde ik Hem allerminst vertrouwen. Want de mensen die een beeld van Hem moesten voorleven in mijn leven, waren niet te vertrouwen.Herman Geertsma

In mijn puberteit begon deze situatie zich te uitten in depressiviteit, zonder dat ik in staat was te spreken over wat er echt gaande was. Eigenlijk sleepte ik mij voort van burn-out naar burn-out en van depressieve periode naar depressieve periode, met af en toe wat betere fases tussendoor. Dit veranderde pas toen mijn broer de heldhaftige stap nam om de stilte te doorbreken en de waarheid aan het licht te brengen. Hij begon te spreken.

Deze openheid was voor mij de trigger om dezelfde weg te volgen. Geen makkelijke weg, geen korte weg.

In mijn leven heb ik moeten leren dealen met mijn kwetsbaarheid. Ik ontdekte hoe het weglopen voor de pijn en de kwetsbaarheid steeds destructiever ging werken in mijn leven. En uiteindelijk dat juist het uitten van mijn angst, boosheid en het blootleggen van mijn kwetsbaarheid in contact met anderen, mij op een weg van heling bracht.

Ik heb geworsteld met God.
Zowel met Zijn oordeel als met Zijn genade.
Met zowel Zijn liefde als Zijn almacht.
Angst werd langzaam omgezet in troost, radeloosheid in hoop.

Nadat ik Jezus terugvond (of beter, Hij mij), ging ik werken bij Compassion. Waar ik een hernieuwde liefde voor de kerk ontwikkelde als ook een passie om bij te dragen aan kerkgemeenschappen die groeien als plek van heling.

Juist een gezonde kerk is van vitaal belang voor mensen die worstelen met hun kwetsbaarheden en voor wie God vaak onbereikbaar lijkt. Tegelijk is geen kerk perfect en ontkom je er niet aan, dat als open wordt over wat er in je leeft, je ook reacties krijgt (vaak goed bedoeld) die allesbehalve helpend zijn. In die complexiteit heb ik gezocht naar mijn plek. Heb ik een eerlijke kijk ontwikkeld op wat ik zelf heb te doen. Heb ik schoonheid ontdekt in kerken vol imperfecte mensen (waar ik er één van ben) en heb ik het verlangen ontwikkeld om mensen en kerken te helpen stappen te zetten in het zich uitspreken. Stappen zetten in het leven delen met elkaar en met Jezus. Want jouw en mijn kwetsbaarheid is de ruimte waarin Hij wil werken. Waar twee of drie bij elkaar zijn in Zijn naam, daar is Hij erbij.

Ik geloof dat waar mensen echt samen op weg gaan en op weg gaan samen met Jezus, er nieuw leven ontstaat. Nieuw leven waarin ruimte is voor kwetsbaarheid, waarin wonden helen, kwaliteiten opbloeien en talenten steeds zichtbaarder worden. Een uitgesproken leven, waarin je vrijheid voelt om te staan voor wie je bent, wat je drijft en waar je voor gaat. Om Jezus na te spreken: 'Stromen van levend water zullen uit je binnenste stromen'. Dat gevoel!

Nieuw leven.
Echt leven.

De ervaringen die ik opgedaan heb en de vaardigheden die ik onderweg ontwikkeld heb zet ik nu in om mijn passie te volgen. Om te helpen plekken te creëren waar ruimte komt voor dit nieuwe leven en om als ervaren ontdekkingsreiziger, anderen te helpen nieuwe richting te vinden. Boven alles verlang ik ernaar dat kerken meer en meer de plek worden waar alles dat zich kwetsbaar weet tot aangetrokken voelt. De kerk als een plek van heling en herstel. Waar ik kan draag ik daar graag mijn steentje aan bij.

Mocht je geïnteresseerd zijn in een kennismaking, dan spreek ik je graag!